Żona dobosza idzie do kościoła. Podziwia ołtarz ze złotowłosymi aniołami i kościelne obrazy. Myśli o dziecku, którego narodzin oczekuje. Przychodzi na świat rudowłosy malec. Chłopiec zostaje ochrzczony. Nadano mu imię Peter. Gdy dorasta, zostaje odkryty jego talent śpiewaczy. Rówieśnicy dokuczają mu z powodu rudych włosów. Chłopak dzielnie się broni. Miejski muzyk odkrywa w nim talent do gry na skrzypcach. Sam Peter marzy o byciu żołnierzem, choć matka boi się, że wojna może odebrać jej ukochanego syna. Gdy wybucha wojna, dobosz Peter wyrusza z żołnierzami. Ojciec jest dumny, a matka zrozpaczona.
Peter jest dzielny. Nawet w deszczu i chłodzie zachowuje dobry humor i bije w bęben. Swą grą prowadzi żołnierzy do walki i zwycięstwa. W domu rodzice modlą się i śnią o synu. Ojciec widzi go nagrodzonego odznaczeniem, matka w Niebie z aniołami. Kobieta budzi się z płaczem, czując, że Bóg odbiera jej dziecko. Na polu bitwy pojawia się tęcza jako znak nadziei. Wojna się kończy. Żołnierze wracają do swoich rodzin. Również Peter wraca do rodziców cały i zdrowy.