W grudniu 1932 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie na stanowisko wykładowcy. Od 5 listopada 1936 do 8 listopada 1938 pełnił służbę na stanowisku szefa sztabu 15 Dywizji Piechoty w Bydgoszczy. W międzyczasie został awansowany na stopień podpułkownika ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 24. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 był wykładowcą przedmiotu taktyki piechoty w Wyższej Szkole Wojennej.
W kampanii wrześniowej był szefem sztabu 55 Dywizji Piechoty. W czasie walk, lekko ranny, dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu z niewoli (29 kwietnia 1945) wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie pozostał na emigracji. Zmarł w 1983.
Był żonaty z Heleną z domu Joras (ur. 1903).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7714 – 22 czerwca 1922 Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 25 maja 1939 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Zwycięstwa – 25 marca 1925 austro-węgierskie Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej
Uwagi
Przypisy
Bibliografia