Herb rejonu wileńskiego (ofic. Herb Samorządu Rejonu Wileńskiego) – jeden z symboli rejonu wileńskiego nadany 17 marca 1999 decyzją Rady Samorządu Rejonu Wileńskiego, zatwierdzoną 20 grudnia 1999 przez prezydenta Republiki Litewskiej Valdasa Adamkusa.

Opis herbu Herb przedstawia pogoń na czerwonym polu.

Znaczenie Herb nawiązuje do herbu ziemi wileńskiej, który wywodzi się z pieczęci wielkich książąt litewskich. Należy do najstarszych symboli terytorialnych Litwy. Postać jeźdźca na Wileńszczyźnie używana jest co najmniej od 1366, gdy pieczętował się nią wielki książę Olgierd Giedyminowicz. W XIV i XV w. zasadniczą różnicą pomiędzy heraldyką wielkoksiążęcą a herbami ziem, było zastąpienie miecza – symbolu władzy książęcej, włócznią. Dopiero w II połowie XVI w. w herbie województwa wileńskiego włócznie zastąpił miecz.

Niebieska tarcza ze złotym krzyżem lotaryńskim u boku jeźdźca pojawia się w przechowywanym w Brukseli XV-wiecznym herbarzu, gdzie wizerunek podpisany jest jako herb ziemi wileńskiej. Krzyż ten, pierwotnie będący herbem osobistym króla Polski i wielkiego księcia litewskiego Władysława II Jagiełły, stał się symbolem dynastii i znany jest jako krzyż jagielloński.