Wreszcie, fundusz pokrywał koszty związane z kierowaniem osób do pracy poza miejscem ich stałego zamieszkania. Było to rozwiązanie mające na celu wyrównywanie dysproporcji w zatrudnieniu między poszczególnymi regionami oraz umożliwienie osobom bezrobotnym podjęcia pracy tam, gdzie istniało na nią faktyczne zapotrzebowanie. Środki przeznaczone na ten cel pozwalały na pokrycie wydatków związanych z dojazdami, zakwaterowaniem czy innymi kosztami wynikającymi z konieczności podjęcia pracy w oddaleniu od własnego domu.
Fundusz Aktywizacji Zawodowej z 1982 r. Nowelizacja przepisów dotyczących Funduszu Aktywizacji Zawodowej, przeprowadzona w 1982 r., miała na celu zwiększenie jego efektywności i zapewnienie stabilniejszego dopływu środków finansowychUchwała nr 18 Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 1982 r. w sprawie funduszu aktywizacji zawodowej. M. P. 1982 nr 3, poz. 14.. Wprowadzone wówczas rozwiązania poszerzające krąg podmiotów zobowiązanych do zasilania funduszu – dzięki czemu liczba darczyńców (płatników składek lub wpłat) została istotnie rozszerzona. Jednocześnie ustawodawca wskazał nowe kategorie instytucji i organizacji, które mogły ubiegać się o środki z funduszu.