12 lipca 1905 roku opuścił uniwersytet bez uzyskania dyplomu, na krótko przed zakończeniem semestru (15 sierpnia), aby rozpocząć karierę w policji – do służby policyjnej wstąpił już w 1904 roku, a 30 maja 1905 zdał egzamin na funkcjonariusza policji kryminalnej. Dwa dni później rozpoczął pracę jako asystent detektywa, a 1 sierpnia awansował na detektywa kryminalnegoMaria Kowalska, „Znani kryminolodzy Niemiec”, Przegląd Kryminalistyczny 2005, nr 3, s. 12–15..
W momencie, gdy Gennat rozpoczął pracę w policji kryminalnej, nie istniał jeszcze odrębny wydział zabójstw. Dopiero 25 sierpnia 1902 roku powołano całodobowy dyżur do spraw zabójstw. Sytuacja ta nie uległa zmianie nawet po reorganizacji policji berlińskiej 1 czerwca 1925 roku. Dopiero dzięki staraniom Gennata utworzono specjalny oddział do spraw zabójstw, co przyniosło mu awans na inspektora porucznika (w wieku 45 lat). Wcześniej był pomijany przy awansach z powodu konsekwentnej krytyki, jaką kierował pod adresem funkcjonowania wydziału kryminalnegoJanusz Wiśniewski, „Ernst Gennat – berliński detektyw”, Warszawa 2012, s. 89–92..