Zespoły rezerwowe obejmowały jednego starszego i jednego młodszego detektywa (pracujących w tzw. Mord-Ehe, czyli „małżeństwie morderstwa”), 2–3 funkcjonariuszy oraz stenotypistkę. Skład zespołu aktywnego zmieniano co cztery tygodnie, aby zapewnić każdemu funkcjonariuszowi odpowiednie doświadczenie zawodoweKarl Berg: Der Sadist, Der Fall Peter Kürten. Belleville, Monachium 2004..

Postęp w technikach śledczych Gennat zreorganizował w dużej mierze metodykę prowadzenia śledztw w sprawach zabójstw. Nawiązując do wczesnych osiągnięć kryminalistyki opracowanych przez Hansa Grossa, jako jeden z pierwszych dostrzegł znaczenie dokładnego zabezpieczenia dowodów na miejscu zbrodni. Do tego czasu powszechną praktyką było m.in. „uprzątanie bałaganu” przez pierwszych policjantów przybyłych na miejsce czy też układanie ciała w sposób „dekoracyjny” i pełen czci. Gennat opracował precyzyjne wytyczne dotyczące procedur na miejscu zbrodni i wprowadził nienaruszalną zasadę zakazującą komukolwiek dotykania lub zmiany czegokolwiek do czasu przybycia śledczych.