W 1712 został mianowany proboszczem parafii Świętej Trójcy w Lubominie. 17 maja 1721 był prezentowany przez władze pruskie na proboszcza katolickiej parafii pw. św. Jana Chrzciciela w dzielnicy Królewca Sackheim, mianowany został 20 maja i instalowany 23 maja tego roku na ten urząd. W Królewcu jego posługa była bardzo owocna, żył ponadto w zgodzie z jezuitami, był ceniony przez parafian i innowierców. Słynął z inteligentnego sposobu konwersacji oraz dużego poczucia humoruKs. Alojzy Szorc Dzieje parafii katolickiej w Królewcu 1650–1780 [w: Mrągowskie Studia Humanistyczne Pismo poświęcone historii i literaturze w regionie mazurskim Tom 6–7 2004/2005, s. 73].
15 września 1726 został przez biskupa Potockiego od razu mianowany dziekanem kapituły w Dobrym Mieście, dokąd się przeprowadził i gdzie zamieszkał i posługiwał do końca życia. Instalowany na urząd dziekana został 17 września 1726. Nadal jednak posiadał komendarię w Królewcu, aż do czasu mianowania na urząd prepozyta kapituły dobromiejskiej w dniu 11 kwietnia 1733 roku (instalowany został 13 kwietnia).