Charakterystyczna partia fortepianu Johna Jeremiaha została wzbogacona brzmieniem fortepianu marki należącego do studia.
Podczas nagrywania wokali autor utworu, Skip Haynes, zdecydował się zmodyfikować tekst refrenu, zastępując w jednym powtórzeniu słowa „Lake Shore Drive” skrótem „LSD”. Pomimo obaw o możliwy zakaz emisji radiowej, zmiana ta została utrzymana i później uznana za trafną. Singiel z „Lake Shore Drive” na stronie A i „Snow Queen” na stronie B został wydany przez nowojorską wytwórnię , lecz początkowo nie odniósł sukcesu komercyjnego.
W 1973 roku utwór został wydany na albumie Lake Shore Drive. Dzień po premierze płyty menedżer zespołu, Arthur Belkind, zabrał muzyków do siedziby stacji na spotkanie z dyrektorem programowym Allanem Burnsem. Po przesłuchaniu singla „Lake Shore Drive” Burns zdecydował się natychmiast włączyć utwór do emisji radiowej. Od tego momentu piosenka była regularnie grana w eterze. Stacja radiowa częściowo ocenzurowała utwór, wycinając fragment tytułu zawierający akronim „LSD”.
Covery utworu Gdy w 2011 roku Chicago nawiedziła zamieć śnieżna, wielu kierowców opuszczających miasto utknęło na Lake Shore Drive z powodu złych warunków pogodowych. W ciągu kilku dni Skip Haynes przerobił tekst piosenki „Lake Shore Drive” i wydał ją pod tytułem „Snowed on LSD”.