Istiorachis – rodzaj wymarłego dinozaura ptasiomiednicznego należącego do iguanodontów. Zwierzęta te żyły w kredzie wczesnej, w barremie ok. 125 mln lat temu na terenie dzisiejszej Wyspy Wight w Anglii.
Odkrycie i nazwa mały|lewo|Kręgi ogonowe holotypowego okazu Istiorachis Holotypowy okaz, o sygnaturze MIWG 6643 został odkryty przez lokalnego poszukiwacza skamielin – Nicholasa Chase’a w warstwie skalnej zawierającej szczątki roślinne na terenie formacji Wessex w pobliżu Grange Chine na Wyspie Wight.
Na znalezione w formacji skamieliny składały się: kręg szyjny, 8 kręgów grzbietowych, 7 kręgów ogonowych, fragment kości krzyżowej, 3 główki żeber, obie kości łonowe i kulszowe. Ze względu na splądrowanie miejsca wykopalisk nie da się ustalić, czy były to wszystkie skamieliny zgromadzone na tym stanowisku.
W 2025 roku Jeremy Lockwood, David Martill i Susannah Maidment opisali na podstawie skamielin nowy takson dinozaura, nadając mu nazwę rodzajową Istiorachis. Składały się na nią starogreckie słowa istion, oznaczający żagiel oraz rhachis, oznaczający kręgosłup. Odnosiło się to do długich wyrostków kolczystych na kręgach dinozaura.