W koncepcji urbanomarginaliów proponuje badanie marginalnych, lecz znaczących elementów życia miejskiego – od praktyk trywialnych przez ulotki po nekrologi – jako źródeł wiedzy o strukturze i kulturze metropolii, osadzając to podejście w tradycji Rocha Sulimy oraz w teoriach miasta, krytyce architektury i historii kultury.
W refleksji nad polityką i infrastrukturą wskazuje na ponadpartyjny charakter inwestycji takich jak przekop Mierzei Wiślanej, widząc w nich czynnik cywilizacyjny i szansę dla rewitalizacji regionu. Postuluje także zwrot morski w polskiej kulturze, czyli wzmocnienie świadomości morskiej jako fundamentu wykorzystywania morza w gospodarce, polityki narodowej i tożsamości kulturowej, przeciwstawiając go historycznemu lądowemu ukierunkowaniu Polski, wyrażającemu się w zwrocie ludowym.
Pessel rozwija również koncepcję kulturowych studiów politycznych, odwołując się do konserwatywnej refleksji Michaela Oakeshotta i tradycji pluralizmu osadzonych w humanistycznej teorii kultury. Podkreśla, że polityka winna przybierać formę rozmowy, nie walki, a humanistyka – w tym literatura i kultura popularna – dostarcza wartościowych narzędzi do analizy procesów politycznych, jak np. w postulatach politologii humanistycznej Włodzimierza Anioła.