Kampania francuska 1940 roku obnażyła słabości pierwotnej struktury niemieckiej dywizji pancernej, co doprowadziło do jej reorganizacji. Nowa struktura składała się z jednego pułku czołgów, piechoty zmotoryzowanej i wzmocnionych jednostek wsparcia, przy czym zwiększone komponenty piechoty odzwierciedlały ukierunkowanie operacyjne. Dowództwo dywizji nadzorowało słuzby dywizyjne, w tym łączność, lokalną obronę i rozpoznanie. Piechota dywizji pancernej składała się z kompanii: piechoty zmotoryzowanej, ciężkiego uzbrojenia i saperów. Przydzielono także kompanie lekkich samochodów pancernych. Piechota była transportowana różnymi pojazdami, zwłaszcza na froncie wschodnim.