Kościół klasztorny (), znany również jako kościół wendyjski (niem. ) – dawny gotycki kościół franciszkanów znajdujący się w niemieckim mieście Chociebuż, od czasów reformacji luterański kościół parafialny. Należy do wspólnoty Klosterkirchengemeinde Cottbus.

Historia Franciszkanie osiedlili się w Chociebużu ok. 1290 roku. Fredehelm, zarządca miasta, przyznał mnichom kawałek ziemi, na którym ok. 1300 roku wznieśli oni klasztor. Do XVI wieku kompleks wielokrotnie rozbudowywano, a kościół osiągnął wygląd zbliżony do obecnego w latach 1486–1517. W 1537, okresie reformacji, klasztor zamknięto, a świątynię przekształcono w kościół parafialny. Korzystali z niego głównie mieszkańcy okolicznych wsi posługujący się językiem łużyckim (znanym w Niemczech również jako język wendyjski), stąd świątynię zaczęto nazywać kościołem wendyjskim. W XVI wieku używana była również nazwa Unterkirche (pl. dolny kościół), w kontraście do kościoła św. Mikołaja, znanego jako Oberkirche (pl. górny kościół). Kościół został uszkodzony podczas pożarów miasta w 1600 i 1671 roku. W 1852 rozebrano nieużytkowane zabudowania klasztorne. W 1908 ukończono renowację świątyni.