William D. Fox (ur. 9 sierpnia 1813 w Millom, zm. 1881) – angielski duchowny i paleontolog. Badanie skamielin prowadził na wyspie Wight.
Życiorys William Fox urodził się 9 sierpnia 1813 roku w Millom w hrabstwie Cumberland. Był czwartym synem Johna i Jane Fox. Podjął studia na St Bees Theological College, których jednak nie ukończył, mimo to po odbyciu szkoleń został diakonem i wysłano go do Downham w hrabstwie Lancashire, gdzie służył jako tymczasowy wikariusz. W 1838 roku został ordynowany na pastora przez biskupa Chester. Rok później, w 1839 został proboszczem w Salesbury w hrabstwie Lancashire, z którego wyjechał w 1841 roku. W 1853 roku Fox został proboszczem w West Malling w hrabstwie Kent, gdzie prawdopodobnie zaczął interesować się geologią i paleontologicznymi odkryciami Gideona Mantella i Richarda Owena.
Na wyspę Wight przeprowadził się w 1862 roku, gdzie rozpoczął posługę w kościele parafialnym Świętej Marii Dziewicy w Brixton (dziś Brighstone). Krótko po przybyciu rozpoczął badania geologiczne na wyspie, a podczas spacerów po wybrzeżu natrafił na pierwsze skamieniałe szczątki dinozaurów. W 1867 roku zrezygnował ze stanowiska, pozostał jednak na miejscu, by kontynuować swoją działalność naukową.