Podczas tournée Mayne dał o sobie znać swoim żywiołowym usposobieniem – demolował pokoje hotelowe kolegów z drużyny, tymczasowo uwolnił zaprzyjaźnionego więźnia, który pracował przy budowie stadionu Ellis Park, a także wymykał się z oficjalnych kolacji, aby polować na antylopy. Po powrocie z Afryki dołączył do Malone RFC w Belfaście.
Mayne zdobył uznanie podczas trzech meczów reprezentacji Irlandii rozegranych w 1939 roku, a w jednym z artykułów napisano o nim, że „Mayne, którego cicha, niemal bezwzględna skuteczność stoi w jawnym kontraście z entuzjazmem O’Loughlina, wydaje się powolny, ale pokonuje dystans z niezwykłą szybkością jak na zawodnika o jego budowie, co odkryło wielu rozgrywających i obrońców”. Mayne jako dorosły mężczyzna mierzył 191 cm wzrostu i ważył 98 kg.
Mayne, będący również podchorążym w Uniwersyteckim Korpusie Szkolenia Oficerów przy swojej uczelni, ukończył Queen’s University na kierunku prawniczym na początku 1939 roku, dołączając do kancelarii George Maclaine & Co. w Belfaście, po odbyciu przez pięć lat aplikantury w kancelarii adwokackiej Thomasa C.G. Mackintosha.