Rozdzielenie zgromadzenia Święta Kongregacja Propagandy Wiary postanowiła zmienić jurysdykcję nad klasztorem św. Teresy w Koonammavu z archidiecezji Verapoly na wikariat Thrissur 24 marca 1890 roku. Wszystkie siostry należące do obrządku łacińskiego, w tym Eliswa, założycielka zgromadzenia, musiały opuścić klasztor 17 września 1890 roku. Schroniły się w klasztorze św. Teresy w Ernakulam, założonym przez Teresę od św. Róży z Limy, na kilka dni, po czym zostały sprowadzone z powrotem do Varappuzha przez arcybiskupa Verapoly. Obecnie dwie gałęzie TOCD służą jako dwa niezależne zgromadzenia zakonne: Zgromadzenie Karmelitanek Terezjańskich (CTC) i Zgromadzenie Matki Bożej z Góry Karmel (CMC).
Proces beatyfikacyjny Eliswa prowadziła wzorowe życie pełne modlitwy i bezinteresownej służby ubogim i opuszczonym. Jako pionierka w zapewnianiu edukacji dziewczętom w Kerali, Eliswa zadbała o to, aby uczyły się wartości życiowych, a także przedmiotów ścisłych, matematyki, sztuki i muzyki, a także gotowania, krawiectwa i rękodzieła. Praktykowała życie pełne cnót i wdzięczności i nic nie mogło tego zmienić, nawet jeśli doświadczała bólu i niesprawiedliwości ze strony innych.