Śląskie Centralne Archiwum Ewangelickie we Wrocławiu zakończyło swoją działalność wraz z ewakuacją Wrocławia w styczniu 1945 roku. Wcześniej zabezpieczono najcenniejsze archiwalia wywożąc je na prowincję. W wyniku działań wojennych wiele materiałów archiwalnych uległo zniszczeniu lub zaginęło. Zasób pozostawiony w siedzibie archiwum został po wojnie przejęty przez Archiwum Państwowe we WrocławiuE. Lindner, Das Evangelische Zentralarchiv für die Kirchenprovinz Schlesien 1934–1945, [w:] Kirche und Staat im 19. und 20. Jahrhundert, red. W. Eger, Neustadt an der Aisch 1968, s. 279..
Zasób archiwum Podstawową część zasobu archiwum tworzyły księgi metrykalne, które w większości przypadków były przekazywane w depozyt przez parafie ewangelickie. Ponadto gromadzono spuścizny śląskich biskupów i pastorów, akta rozwiązanych związków kościelnych, towarzystw i szkół oraz materiały archiwalne wytworzone przez wrocławski konsystorz. Interesującą część zasobu stanowiły fotografie śląskich budynków ewangelickich oraz pastorów, które gromadzono od początku istnienia archiwum w ramach osobnego archiwum zdjęć. Bardzo trudne jest oszacowanie wielkości zasobu archiwum w poszczególnych latach jego istnienia, jednak wiadomo, że w 1943 roku było to 6262 jednostek archiwalnych i 3888 fotografii zindeksowanych geograficznie i rzeczowoE.