Szaul Icchok Stupnicki (ur. 1876 w Bielsku Podlaskim, zm. sierpień 1942 w Warszawie lub Otwocku) – żydowski dziennikarz, publicytsta, pisarz, jeden z głównych ideologoów Fołks-Partaj w Polsce.
Życiorys W młodości uczęszczał do chederu w rodzinnym mieście oraz do jesziw w Łomży i Ejszyszkach. W 1895 roku podjął studia w Seminarium Rabinackim w Pradze, niedługo później porzucił je jednak i podjął samodzielną, świecką edukację. W 1896 roku zadebiutował, publikując artykuł prasowy w hebrajskojęzycznym piśmie „Ha-Melic”. W 1897 roku zamieszkał w Heidelbergu, gdzie został uczniem profesora , związał się również z tamtejszym żydowskim środowiskiem literackim, do którego należeli m.in. Saul Czernichowski i Izydor Eljaszew.
Po śmierci Schapiry w 1898 roku wyjechał do Berna, gdzie podjął studia filologiczne oraz historyczne. Podczas pobytu w Szwajcarii zaangażował się w działalność ruchu syjonistycznego, był jednym z twórców Akademickiego Związku Syjonistów, a od 1903 roku był sekretarzem w Biurze Żydowskiej Szkoły Wyższej w Genewie, kierowanym przez Chaima Weizmana. W 1905 roku brał udział w VII , podczas którego został członkiem frakcji tzw. terytorialistów.