1 listopada 1918 został przydzielony do polskiej szkoły oficerskiej w Nowonikołajewsku celem przeszkolenia. 6 grudnia 1918 wrócił do pułku. 1 stycznia 1919 został adiutantem III batalionu. Od 10 grudnia 1919 pełnił funkcję straży tylnej 5 Dywizji Strzelców Polskich. Po kapitulacji dywizji (10 stycznia 1920) uniknął bolszewickiej niewoli i w następnym miesiącu dotarł do Harbina, gdzie objął funkcję adiutanta odrębnego batalionu 1 pułku strzelców polskich.
Po przybyciu do Polski został przydzielony na stanowisko adiutanta 2 syberyjskiego pułku piechoty, późniejszego 83 pułku piechoty. W tym charakterze walczył na wojnie z bolszewikami. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w 83 pułku piechoty. 3 listopada 1921 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 83 pułku piechoty. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5183. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 18 pułku piechoty w Skierniewicach. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Jasło. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.