Wyposażenie ratownicze stanowiła umieszczona na pokładzie łódź ratunkowa.
Załoga okrętu składała się z trzech oficerów oraz 31 podoficerów i marynarzy.
Służba SM UB-74 został wcielony do służby w Kaiserliche Marine 24 października 1917 roku. Dowódcą jednostki został mianowany kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant) , dowodzący wcześniej UC-55. Po okresie szkolenia U-Boot 6 stycznia 1918 roku wszedł w skład 5. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte z bazą w Bremerhaven, a 25 stycznia został przeniesiony do 1. Flotylli Flandria. 31 stycznia dowództwo U-Boota objął por. mar. (niem. Oberleutnant zur See) Ernst Steindorff, dowodzący uprzednio UB-12 i UC-71.
26 lutego w odległości 10 Mm na północny wschód od Barfleur UB-74 storpedował bez ostrzeżenia i zatopił dwa płynące pod balastem brytyjskie uzbrojone parowce: zbudowany w 1917 roku „Greavesash” o pojemności 1263 BRT, płynący z Hawru do Barry Roads (na pokładzie statku zginęło osiem osób) oraz pochodzący z 1913 roku „Romny” (1024 BRT), poruszający się z Rouen do Swansea (w wyniku ataku śmierć poniosło dziewięciu członków załogi).