W latach 1964–1971 była wiceprzewodniczącą Zgromadzenia Narodowego Gwinei. W 1972 roku została stałą przedstawicielką Gwinei przy Organizacji Narodów Zjednoczonych, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. W trakcie swojej kadencji przewodniczyła obradom Rady Bezpieczeństwa, jako pierwsza kobieta w historii ONZ. W 1976 roku Ahmed Sekou Touré mianował ją ministrą ds. opieki społecznej. Została pierwszą kobietą na stanowisku ministerialnym w historii kraju. Po śmierci Tourégo w 1984 roku została aresztowana przez reżim Lansany Contégo. Po wyjściu na wolność przeprowadziła się do Dakaru, gdzie żyła do 1989 roku. Resztę życia spędziła w Stanach Zjednoczonych. W 2014 roku odznaczona orderem towarzyszy O. R. Tambo.
Życie prywatne Wyszła za mąż w 1944 roku za Mohameda Camarę. Jej mąż zginął w wypadku samochodowym w trakcie wizyty prezydenta Francji Vincenta Aurioli w Gwinei. Mieli jedno dziecko. Jej drugim mężem był Ansoumane Touré. Mieli siódemkę dzieci. Zmarła 21 lutego 2017.
Przypisy
Kategoria:Gwinejscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2017