mały|Szesnastowieczna ikona Mądrości Bożej, przestawionej jako tronujący anioł, przed którą stoją Maryja i Jan Chrzciciel (analogia do Deesis) Mądrość Boża (gr. Ἁγία Σοφία, transkr. Hagia Sophia, łac. Sancta Sapientia, Divina Sapientia) – pojęcie w teologii chrześcijańskiej, żeńska personifikacja Boskiej mądrości lub (rzadziej) żeńskiego aspektu Boga; najczęściej interpretowane jako określenie Syna Bożego.
Teologia Stary Testament Źródła tego określenia są starotestamentalne. W Księdze Mądrości i Mądrości Syracha występuje postać, zwana we współczesnej egzegezie Panią Mądrością (ang. Lady Wisdom), która istniała « przed założeniem świata » i współpracowała przy jego stwarzaniu. Słowa odnoszące się do Mądrości, zarówno po hebrajsku (חכמות, ḥoḵma), jak i po grecku (σοφία, sophia), są rodzaju żeńskiego. W Księdze Mądrości autor, utożsamiający się z archetypicznym mędrcem, królem Salomonem mówi o swoim zakochaniu się w Mądrości w terminach miłości małżeńskiej: Tęm umiłował i szukałem jej od młodości mojej, i starałem się wziąć ją sobie za oblubienicę, i stałem się miłośnikiem cudności jej (Mdr 8, 2). Sformułowanie « wziąć ją sobie » (gr.