Mądrość jako tytuł Ducha Świętego Niektórzy Ojcowie Kościoła, poczynając od Ireneusza z Lyonu, odnosili tytuł Mądrości do Ducha Świętego. Słowo oznaczające „ducha” jest rodzaju żeńskiego zarówno po hebrajsku (רוּחַ, rūaḥ), jak i po syryjsku, podobnie jak termin „mądrość”, co zapewne odegrało istotną rolę w syntezie tych dwóch pojęć. Z kolei podstawowym znaczeniem terminu, użytego w Księdze Rodzaju (1, 2) dla wyrażenia « unoszenia się » Ducha Bożego nad wodami jest zachowanie samic ptaków, które krążą nad młodymi w celu ich ochrony.

Mądrość jako wyraz żeńskiego aspektu Boga W teologii i duchowości, szczególnie współczesnej, Mądrość Boża jest nierzadko postrzegana jako żeński aspekt Boga, czy zachęta do odważania się przez kobiety na wykonywanie ról, które w określonych społecznościach są uważane za właściwe raczej jedynie dla mężczyzn.

Historia sztuki Kościół Mądrości Bożej, poświęcony pod tym wezwaniem – ogólnie zrozumiałym dla ówczesnych jako tytuł Chrystusa – po raz pierwszy za Konstancjusza II w 360, a powtórnie po przebudowie przez Justyniana w 537, był najważniejszą świątynią Konstantynopola.