Eryk Maksymilian Budzyński (ur. 5 lipca 1917 w Odessie, zm. 19 czerwca 2005 w Bendstan) – polski inżynier, przedsiębiorca.
Życiorys Był synem Eryka Antoniego (1883−1964), ekonomisty, dyrektora 9. Okręgu Poczt i Telegrafów w Wolnym Mieście Gdańsku oraz Wandy z domu Kuczkowskiej (1891−1986); był bratem stryjecznym Gustawa Budzyńskiego. W 1935 ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. W latach 1936−1939 studiował inżynierię lądową (specjalność: kolejnictwo) w Technische Hochschule Danzig, należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Helania. Po usunięciu polskich studentów z uczelni w lutym 1939 wyjechał do rodziny w Bydgoszczy.
W czasie wojny przebywał na Wileńszczyźnie i w Wilnie, biorąc udział w walce podziemnej. Od sierpnia 1940 należał do Związku Walki Zbrojnej. Od 1943 był podporucznikem czasu wojny i adiutantem inspektora podokręgu Kowno mjr Wincentego Chrząszczewskiego. Od kwietnia 1944 kierował kancelarią w sztabie komendanta Okręgu Wileńskiego AK Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka”, od czerwca 1944 był jego adiutantem polowym.