– oddział składający się z ponad trzystu nastoletnich synów samurajów z regionu Aizu, walczący w wojnie boshin po stronie szogunatu Tokugawów.
Historia Byakkotai było jedną z czterech formacji wojskowych Aizu utworzonych w kwietniu 1868 roku w ramach reformy wojska po bitwie pod Toba-Fushimi. Daimyō zorganizował wojsko, dzieląc je na cztery części, do których przydział zależał od wieku. Formacje te zawdzięczały swoje nazwy czterem Strażnikom Nieba – mitologicznym postaciom odpowiadającym czterem kierunkom geograficznym. Do Byakkotai, którego symbolem był Bai Hu (jap. byakko) i które było jednostką rezerwy, wstępowali nastoletni synowie samurajów w wieku 16–17 lat (choć jako ochotników przyjmowano nawet 13-letnich chłopców). Genbutai, symbolizowane przez Czarnego Żółwia (jap. Genbu), pełniło funkcje patrolowe w miastach i składało się z żołnierzy starszych niż 50 lat; Seiryūtai, symbolizowane przez Lazurowego Smoka (jap. Seiryū), złożone z żołnierzy w wieku 36–49 lat, odpowiedzialne było za patrole graniczne, natomiast Suzakutai, którego symbolem był Szkarłatny Ptak (jap.