W 1980 roku uzyskała dyplom z epidemiologii i języka francuskiego.
W latach 1969–1967 była zastępczynią sekretarza zdrowia komitetu centralnego Organizacji Ludu Afryki Południowo-Zachodniej (SWAPO) oraz dyrektorką kobiecej frakcji Partii. W latach 1975–1979 pracowała jako dyrektorka centrum dla dzieci w Kwanzie Południowej. Powróciła do Namibii, aby wziąć udział w . W parlamencie kraju służyła do 2010 roku.
W latach 1987–1989 była delegatką SWAPO na stanowisko ministry ds. samorządów i mieszkalnictwa. Od 1989 do 1996 roku była ministrą ds. samorządów i terenów ziemskich, zostając pierwszą i jedyną kobietą na stanowisku ministerialnym w kraju. Dodatkowo, w latach 1995–1996 była ministrą ds. samorządów regionalnych i mieszkalnictwa. Od 1996 do 2005 roku była ministrą zdrowia i usług społecznych. W marcu 2005 roku została mianowana zastępczynią premiera Namibii, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku, zastępując . Stanowisko to pełniła do marca 2010 roku, zastąpił ją Marco Hausiku.
Życie prywatne Jej mężem jest , namibijski polityk oraz minister handlu i przemysłu w latach 1990–1993 oraz minister ds. informatyzacji i transmisji w latach 1993–2000 w administracji Sama Nujomy.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Namibijscy ministrowie Kategoria:Wicepremierzy Kategoria:Politycy SWAPO Kategoria:Namibijscy lekarze Kategoria:Absolwenci Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Namibijscy parlamentarzyści