Po dotarciu do Paryża w 1837 roku rozpoczął pracę jako pomocnik u renomowanego producenta kufrów i bagaży, Monsieur Maréchala. W czasach, gdy podróżowanie odbywało się głównie powozami konnymi, bagaż musiał być dostosowany do trudnych warunków transportu. Vuitton szybko zyskał uznanie dzięki swojej precyzji, pomysłowości i zdolnościom manualnym. Jego reputacja rosła, a wkrótce zaczął obsługiwać zamożnych klientów, w tym cesarzową Eugenię, żonę Napoleona III.
W 1854 roku otworzył własny warsztat przy Rue Neuve des Capucines w Paryżu. Jego pierwsze produkty – płaskie kufry wykonane z lekkiego, wodoodpornego materiału Trianon – stanowiły innowację w świecie bagażu. W odróżnieniu od tradycyjnych, wypukłych kufrów, trudnych do układania, kufry Vuittona można było łatwo piętrować, co znacznie ułatwiało transport i przechowywanie.
Cztery lata później, w 1858 roku, otworzył atelier w Asnières-sur-Seine, na przedmieściach Paryża. Zakład stał się głównym centrum produkcyjnym marki i funkcjonował jako rodzinne przedsiębiorstwo aż do końca XX wieku. Wspólnie z synem Georges’em opracował innowacyjny system zamykania kufrów, który skutecznie chronił bagaż przed kradzieżą.