Kariera muzyczna Przełomem był kontrakt z Fat Possum (od 1992) i płyty Bad Luck City (1992) oraz Too Bad Jim (1994), nagrywane w naturalnym środowisku sceny północnego Mississippi. W 1996 r. nagrał z Jon Spencer Blues Explosion album A Ass Pocket of Whiskey, który poszerzył jego publiczność poza środowisko bluesowe. Komercyjnie najgłośniejszy był Come On In (1998), łączący groove hill country z elektroniką producenta Toma Rothrocka. Koncertowy Burnside on Burnside (2001) otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii Best Traditional Blues Album (45. gala).
Styl i wpływy Burnside uchodzi za jednego z kluczowych reprezentantów hill country blues – stylu opartego na hipnotycznym, perkusyjnym pulsie i niewielkiej liczbie zmian akordów. W praktyce używał najczęściej strojów otwartych (np. open G – D–G–D–G–B–D) oraz techniki slide; elementy te dokumentują zarówno relacje współpracowników (Kenny Brown), jak i poradniki gitarowe. Do kontynuatorów i artystów inspirowanych tym idiomem należą m.in. North Mississippi Allstars i The Black Keys.