Historia Jako zaczątki przejawów wrogiej architektury bywają wymieniane latarnie uliczne, które stawiano w XIX wieku, co doprowadziło do zmniejszenia nocnej przestępczości. Nurt rozwinął się w XX wieku, na co miał wpływ m.in. wzrost liczby samochodów w miastach, które zagrażały bezpieczeństwu. Artysta dokumentował przejawy takiego projektowania od lat 90. XX wieku. Nasilenie instalowania elementów wrogiej architektury przypadło na 1. ćwierćwiecze XXI wieku w takich miastach jak np. Londyn.
Krytyka Wroga architektura bywa traktowana jako walka z ludźmi biednymi i bezdomnymi bądź odczytuje się ją jako przejaw segregacji. Zwalczając pozornie jedne problemy, może generować inne, np. na podpórce na przystanku nie wyśpi się osoba bezdomna, ale także nie skorzysta z niej osoba z niepełnosprawnością ruchową; wąskie miejsca na ławkach nie będą również wygodne np. dla osób z nadwagą. Wiele rozwiązań może także niekorzystnie wpływać na estetykę przestrzeni publicznej oraz jakość korzystania z niej poprzez wydzielanie ogrodzonych stref (zob. ). Brytyjski artysta i agencja TBWA\MCR stworzyli kampanię społeczną wymierzoną przeciwko wrogiej architekturze – na kolcach umieszczono infografiki o bezdomności.