Od 1 marca 1917 do 29 listopada 1918 był naczelnym dowódcą 4 Armii we Flandrii. Dowodził armią w bitwach obronnych w 1917, zwłaszcza od maja do lipca 1917 w bitwie pod Messines i pod Wytschaete, a od lipca do początku grudnia 1917 w III bitwie pod Ypres, znaną także jako bitwa pod Passchendaele. Bitwa ta obejmowała walki o grzbiet Pilckem (31 lipca – 2 sierpnia), bitwę pod Langemarck (16–18 sierpnia), bitwę o drogę do Menin (20–25 września), bitwę pod Polygon Wood (26 września – 3 października), bitwę pod Poelcappelle (9 października), pierwszą bitwę pod Passchendaele (12 października) i drugą bitwę pod Passchendaele (26 października – 10 listopada). Za dowodzenie w ciężkich walkach został odznaczony Liśćmi Dębu do swojego orderu Pour le Mérite 3 sierpnia 1917.
W dniach 10–25 kwietnia 1918, podczas bitwy nad Lys (IV bitwy pod Ypres), jego armia zdobyła Messines, Wytschaete i występ Ypres, a następnie szturmowała Kemmel. Jednak niemiecka ofensywa straciła impet, a Niemcy przeszli do defensywy. 4 Armia została zmuszona do oddania pola w V bitwie pod Ypres, tracąc między innymi kontrolę nad wybrzeżem Flandrii i kluczowymi bazami okrętów podwodnych w tym rejonie.