Około południa 3 lipca w Borysławiu rozeszła się wiadomość o odnalezieniu zwłok ofiar masakry więziennej w siedzibie NKWD. Nowo mianowany przez OUN burmistrz miasta twierdził w wydanych po wojnie wspomnieniach, że wydobywaniem zwłok zajęły się rodziny ofiar, a władze miasta zleciły komisji lekarskiej przeprowadzenie badań zwłok pod kątem ustalenia przyczyn śmierci. Jednakże, jak utrzymywał Terleckyj, Niemcy przepędzili komisję i nakazali, by do wydobywania i mycia ciał zmusić Żydów. Terleckyj przypisał wydanie takiego rozkazu majorowi , który był dowódcą stacjonującego w mieście .
Według jednego ze świadków (Koppel Holzman) sygnałem do rozpoczęcia pogromu był rozkaz sprowadzenia Żydów do obmywania zwłok. Inny świadek, Alfred Jasiński, twierdził, że pogrom został sprowokowany przez niemieckiego oficera wysokiego stopniem (którego Jasiński wziął za generała), który miał wysiąść z przejeżdżającego samochodu i nad kilkunastoma wydobytymi przez Żydów ciałami ofiar NKWD wygłosić mowę do tłumu, w której dał ludności miasta pozwolenie na pomszczenie krzywd uczynionych przez komunistów. Kai Struve nie wyklucza, że oficerem, którego widział Jasiński, był Obergruppenführer SS Friedrich Jeckeln, Wyższy Dowódca SS i Policji na obszarze Grupy Armii Południe, któremu podlegał m.in. 303 Batalion Policji Porządkowej.