Konstrukcja Konstrukcję opracowano z użyciem komponentów chińskiej firmy Skywalker Technology Co. Układy scalone pochodzą z firm takich jak: Analog Devices, Texas Instruments, NXP Semiconductors, STMicroelectronics, , oraz XLSEMI. Do nawigowania dron wykorzystuje sygnał systemu GPS oraz stacji przekaźnikowych BTS. Jest uproszczoną, przez to tańszą, wersją irańskich Shahedów 136 – koszt produkcji jednego egzemplarza wynosi 10 tysięcy dolarów. Kadłub drona wykonany jest z drewna i pianki polistyrenowej, co ogranicza wytrzymałość. Według informacji podanych przez Mariusza Cielmę z miesięcznika „Nowa Technika Wojskowa” bezzałogowiec napędzany jest silnikiem o mocy 10 KM, ma skrzydła w układzie delty, co skutkuje obniżeniem zużycia paliwa, a duża powierzchnia nośna wpływa na wydłużenie zasięgu. Nominalny zasięg wynosi około 600 km, jednak po zastosowaniu dodatkowych zbiorników paliwa możliwe jest jego zwiększenie do 900 km.
Użycie bojowe Pierwsze dane o dronie pojawiły się latem 2024 roku. W połowie tego roku pierwszy raz użyto go podczas inwazji Rosji na Ukrainę.