W wyniku tych zwycięstw w japońskich rękach znalazł się cały Półwysep Koreański. 24 października oddziały japońskiej 1 Armii dowodzonej przez marsz. Aritomo Yamagatę rozpoczęły forsowanie Jalu, stanowiącej granicę między Koreą a Chinami. Tego samego dnia w porcie Hayankou na półwyspie Liaodong wylądowały oddziały japońskiej 2 Armii, którą dowodził marsz. Iwao Ōyama.
Kolejnym celem japońskiej ofensywy były chińskie porty wojenne na półwyspie Liaodong: Dalian i Port Artur (ob. Lüshunkou). Ten pierwszy został 7 listopada zajęty bez jednego wystrzału przez 2 Armię. Czternaście dni później wojska marsz. Ōyamy przypuściły decydujący szturm na Port Artur i po całodziennej walce złamały opór źle dowodzonych obrońców. W ręce Japończyków wpadły nieuszkodzone forty i stocznia.
Przebieg Marszałek Ōyama postrzegał wojnę z Chinami jako konflikt z „niecywilizowanym” przeciwnikiem. Mimo iż Japonia nie była stroną deklaracji brukselskiej z 1874 roku, wkrótce po rozpoczęciu działań wojennych Ōyama rozkazał swoim żołnierzom traktować chińskich jeńców wojennych zgodnie z jej zapisami, a także chronić życie i własność chińskich cywilów.