Jehuda Warszawiak, ps. „Jehudoni” (ur. 31 grudnia 1907 w Kaliszu, zm. 1942?) – żydowski pisarz i tłumacz tworzący w języku jidysz, hebrajskim i polskim, krytyk sztuki.
Życiorys Według części źródeł urodził się w 1903 roku. Syn Icka Maera Warszawiaka i Bruchy z domu Horowicz.
W dzieciństwie uczęszczał do chederu, następnie pobierał nauki w rosyjskim gimnazjum. Literacko debiutował w 1920 roku na łamach wiedeńskiego, hebrajsko-niemieckiego czasopisma „Menora”.
W latach 20. XX wieku zamieszkał w Warszawie. Był wydawcą i redaktorem warszawskich czasopism hebrajskojęzycznych, m.in. „Ha-Jom”, „Ha-Cefira”, „Iton Katan” oraz „Itoni”, redagował również pisma „Hed Ha-noar” i „Amudim”. Później zaczął również tworzyć w językach jidysz oraz polskim, zajmował się m.in. pisaniem opowiadań oraz krytyką sztuki. Publikował m.in. na łamach pism „Der Moment”, „Hajnt”, „Unzer Ekspres”, „Radio”, „Chwila”, „Nowy Dziennik”, „Nasz Przegląd”, „Opinia”, „Pion”, „Kurier Poranny” „Miesięcznik Żydowski” i „Wiadomości Literackie”, współpracował również z prasą zagraniczną, m.in. z hebrajskojęzycznymi pismami „”, „Ha-Arec”, „Ha-doar” oraz „Dawar”.