„Centrum Bioróżnorodności nad rzeką Widawą w Namysłowie”, a dawna Wyspa Bohaterów dla rozróżnienia często bywa oznaczana jako „wyspa 1”.
Historia obiektu mały|Niezrealizowany projekt pomnika na namysłowskiej wyspie (prawdopodobnie jedna z prac zgłoszonych na konkurs w 1922 r.)
Inicjatorzy Jeszcze w 1916 r. (gdy trwały działania zbrojne) ówczesny burmistrz Namysłowa Richard SchulzRichard Schulz (1855–1925) – burmistrz Namysłowa w latach 1891–1922. podjął decyzję, że na terenie miasta po zakończeniu I wojny światowej stanie pomnik upamiętniający jego poległych mieszkańców. Wedle szacunków w latach 1914–1918 zginęło ok. 2000 mężczyzn, głównie młodych, zamieszkujących powiat namysłowski – w tym ok. 300 samych Namysłowian (10% wszystkich mężczyzn zamieszkujących miasto u progu wojny). W 1920 r. namysłowskie stowarzyszenie wojackie (niem. Kriegerverein Namslau) – którego Schulz był wówczas przewodniczącym – powołało specjalny fundusz budowy monumentu wojennego w mieście. Wiosną 1922 r. inicjatywę w sprawie utworzenia miejsca pamięci ku czci poległych mieszkańców miasta i powiatu przejął lokalny oddział Śląskiego Związku Regionalnego (niem. Heimatverband Schlesien, HVS), który organizował szereg charytatywnych wydarzeń (loterii, festynów czy meczów), zbierając w ich trakcie pieniądze.