Historia była wielokrotnie adaptowana na filmy, od co najmniej od 1928 roku. Ukazywano ją zarówno jako samodzielną opowieść (np. w tradycyjnie animowanym filmie Nezha nao hai z 1979 roku), jak i jako część adaptacji całego eposu Inwestytury bogów, jak w przypadku filmu aktorskiego Feng shen bang z 2016 roku.

Uwagę badaczy zwrócił sposób przedstawienia głównego bohatera. Przykładowo, Nezha został ukazany jako postać brzydka, w przeciwieństwie do swojego wizerunku w micie. W filmie przedstawiono go jako „chłopca demona” – brzydkiego, nieokrzesanego i destrukcyjnego – co sprawiało, że budził lęk wśród ludzi. Jak zauważa Wang, jest to zabieg celowy. Z jednej strony tworzy kontrast pomiędzy bohaterem przed i po jego „przebudzeniu” pod koniec historii; z drugiej natomiast pozwala widzowi dostrzec jego wewnętrzny świat i wzbudzić wobec niego sympatię. Jednym z wyzwań wynikających z tego rozwiązania jest trudność w zaakceptowaniu Nezhy jako heroicznego protagonisty – inaczej mówiąc, widzom trudno jest „utożsamiać się z tą brzydką postacią”.