Bitwa na Lijevčkim Polu () – starcie zbrojne stoczone pomiędzy 30 marca a 8 kwietnia 1945 roku między Chorwackimi Siłami Zbrojnymi (HOS, połączonymi siłami Ustaszy i Chorwackiej Gwardii Narodowej) a siłami Czetników na Lijevčkim Polu niedaleko Banja Luki, na terenie ówczesnego Niepodległego Państwa Chorwackiego (NDH).

W grudniu 1944 roku czarnogórscy Czetnicy pod dowództwem ppłk. Pavle Đurišicia rozpoczęli odwrót z okupowanej przez Niemców Czarnogóry w kierunku północno-wschodniej Bośni, gdzie zwołano spotkanie z Dražą Mihailoviciem i innymi przywódcami Czetników. Đurišić krytycznie odnosił się do przywództwa Mihailovicia i postanowił ruszyć na zachód, do Słowenii, by szukać ochrony u aliantów, wbrew koncepcji Mihailovicia, który pragnął powrotu do Serbii i przejęcia władzy nad Jugosławią. Do Đurišicia dołączyli dowódcy czetniccy Zaharije Ostojić i Petar Baćović oraz ideolog Dragiša Vasić. Đurišić zawarł porozumienie z władzami NDH oraz czarnogórskim separatystą i sojusznikiem NDH, Sekulą Drljeviciem, w sprawie bezpiecznego przejścia przez terytorium NDH, za co Mihailović potępił go jako zdrajcę.