Zgodnie z porozumieniem armia Đurišicia miała przeprawić się przez Sawę do Sławonii i ze Slavonskiego Brodu kontynuować marsz w kierunku Zagrzebia jako Czarnogórska Armia Narodowa. Zamiast tego Đurišić kontynuował marsz na południe od rzeki, w kierunku góry Motajica i Lijevčkiego Pola, rozległej równiny między nad rzekami Bośnią, Vrbasem i Sawą. Drljević uznał tę akcję za naruszenie porozumienia i poinformował o tym dowództwo HOS. HOS wydały rozkaz zabezpieczenia drogi Bosanska Gradiška – Banja Luka, którą poruszała się armia Đurišicia. Dowództwo NDH mylnie uznało, że za akcją Đurišicia stał Mihailović, a jego ostatecznym celem było połączenie się z Serbskim Korpusem Ochotniczym Ljotića i Serbską Strażą Państwową w Słowenii, a następnie atak na Zagrzeb. Ten ruch rzekomo zapewniłby im wsparcie zachodnich aliantów.
Siły przeciwników Chorwackie Siły Zbrojne Północno-wschodnia Bośnia znajdowała się w obszarze odpowiedzialności 4 Korpusu Ustaszy pod dowództwem Josipa Metzgera. W skład korpusu wchodziła 4 Dywizja HOS, stacjonująca w Dvorze, licząca 7000 żołnierzy i dowodzona przez płk.