Bitwa pod Courtrai (znana również jako druga bitwa o Belgię () i bitwa pod Roulers (fr. Bataille de Roulers) – jedna z ofensyw alianckich na froncie zachodnim I wojny światowej w północnej Francji i południowej Belgii, które miały miejsce pod koniec września i w październiku 1918 roku.
Tło Grupa Armii Flandrii, składająca się z 12 dywizji belgijskich, 10 dywizji brytyjskiej 2 Armii i 6 dywizji francuskiej 6 Armii, pod osobistym dowództwem króla Belgii Alberta I, z francuskim generałem Jeanem Degoutte jako szefem sztabu, pokonała niemiecką 4 Armię w V bitwie pod Ypres (28 września – 2 października). Przełamanie linii Hindenburga dalej na południe skłoniło aliantów do obrania strategii pościgu za Niemcami tak długo, jak to możliwe, zanim zimowa pogoda powstrzyma ich marsz. Błoto i załamanie systemu zaopatrzenia zatrzymały natarcie na początku października, ale w połowie miesiąca Grupa Armii Flandrii była gotowa do wznowienia ofensywy.