Józef Siawciłło (ur. 21 czerwca 1897 r. w Kibartach, zm. po 1966 r.) – polski polityk i sędzia; pełnił funkcje sędziowskie w okręgach wileńskim i białostockim; aktywny także w działalności samorządów prawniczych i organizacjach społecznych. Jedna z najważniejszych postaci białostockich struktur Stronnictwa Demokratycznego, a w latach 1951–1957 ich przewodniczący.
Kariera prawnicza i społeczna Dane biograficzne Józefa Siawciłły pochodzą przede wszystkim ze źródeł urzędowych i prawniczych z lat 1925–1966. Nie sposób ustalić daty jego śmierci.
Okres międzywojenny Ukończył rosyjskie gimnazjum ogólnokształcące w Wilnie. W latach 1919–1923 studiował prawo na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.
Działalność prawnicza W źródłach z 1925 roku figuruje jako starszy kancelista Sądu Okręgowego w Wilnie. W latach 1926–1930 Siawciłło pełnił obowiązki sędziego pokoju i sędziego śledczego w okręgu wileńskim – m.in. jako sędzia pokoju w Duksztach, Turmoncie i w Brasławiu (powołanie z dnia 5 czerwca 1928). W 1927 roku zgłosił się do Rady Adwokackiej w Wilnie w celu podjęcia aplikacji adwokackiej, jednak w 1928 roku na własne życzenie został skreślony z listy Wileńskiej Izby Adwokatów.