Ogromne pociski i ładunki prochowe transportowano do wieży działowej lekką kolejką ułożoną na głównym pokładzie. Prace ukończono na okrętach „Lord Clive” i „General Wolfe”, lecz zakończenie I wojny światowej przerwało modernizację „Prince Eugene”. Oba przebudowane okręty wzięły udział w działaniach bojowych. Oryginalną wieżę z działami 12-calowymi pozostawiono, aby zachować stateczność jednostek.
„General Wolfe” otworzył ogień 28 września 1918 roku do mostu kolejowego w Snaeskerke (, wtedy pod ), cztery mile (6 km) na południe od Ostendy w Belgii. Osiągnięty dystans – 36 000 jardów (33 km) – był największym zasięgiem, na jakim okręt Royal Navy kiedykolwiek ostrzeliwał cel z użyciem artylerii okrętowej. „Lord Clive” oddał z nowego działa zaledwie cztery strzały w kierunku celów przeciwnika.
Użyte działa pochodziły z następujących źródeł:
działo z rufowej wieży HMS „Furious” miało być zamontowane na „Prince Eugene”; działo przeznaczone do przedniej wieży HMS „Furious” zamontowano na „General Wolfe”; działo zamontowane na „Lord Clive” pochodziło z rezerwy.