Okna w ścianach nawy zamknięte są łukiem odcinkowym, osadzone w opaskach zamkniętych zwornikiem w zwieńczeniu.
Wnętrze kościoła oryginalnie nakryte było sklepieniem zwierciadlanym. Na ścianie zachodniej umieszczona była empora, w południowo-wschodnim narożniku kościoła wydzielono natomiast zakrystię. W 1883 roku ściany ozdobiono polichromiami.
Na wyposażeniu świątyni znajdowały się dawniej: ołtarz ambonowy autorstwa Erharda Löfflera z 1735 roku, cztery barokowe lichtarze, srebrny kielich mszalny ufundowany przez Jürgena Berndta von Ramina i jego żonę w 1727 roku, kielich z 1728 roku, pozłacana srebrna patena, pozłacane cyborium z 1729 roku oraz chrzcielnica z zawieszoną nad nią rzeźbą anioła chrzcielnego. Na ścianach kościoła umieszczone było polichromowane drewniane epitafium z 1668 roku, trzy tablice z lat 1813–1815, siedem tablic z lat 1866–1871 i tablica z tekstem ostatniej woli króla Fryderyka Wilhelma III. W wieży kościelnej zawieszony był jeden dzwon gotycki, dzwon z 1614 roku i dzwon z 1653 roku, odlany w warsztacie Lorenza Köckeritza ze Szczecina.
Po 1945 r.