Genitalia samca zawierają tęgi i mocno wygięty łukowato edeagus o krótkim, szeroko zaokrąglonym, niewklęśniętym po brzusznej stronie wierzchołku. Paramery mają formę szpatułkowatą, a prawa jest większa od lewej. Endofallus ma następujące płaty: dwa nasadowo-boczne, dwa wierzchołkowo-boczne, jeden grzbietowo-wierzchołkowy i jeden grzbietowo-nasadowy; brak jest płata grzbietowo-środkowego. Płat grzbietowo-wierzchołkowy ma u podstawy skierowaną przednio-grzbietowo wypustkę o długości półtorakrotnie większej niż szerokość płata nasadowo-bocznego prawego, wierzchołek zaś zwrócony dobrzusznie i niespełna dwukrotnie szerszy niż przewężenie przedwierzchołkowe, na szczytowej krawędzi niepodzielony. Płaty nasadowo-boczne prawy i lewy są niewielkie, o szerokości w widoku brzusznym mniejszej niż szerokość wypustki gonoporu w widoku bocznym. Niewielki płat wierzchołkowo-boczny prawy jest pośrodku silnie ku przodowi zagięty. Płat wierzchołkowo-boczny lewy ma przeciętnych rozmiarów, słabo zakrzywioną pośrodku w kierunku przednio-bocznym część tylną i lekko rozdętą część przednią.