Kościół został dwukrotnie zniszczony podczas II wojny światowej. W 1949 rozpoczęto odbudowę, w 1952 kościół przywrócono do użytku, a w latach 1955–1962 zrekonstruowano wieże. W latach 1978–1988 i odtworzyli freski na sklepieniach świątyni.
Architektura i wyposażenie Świątynia rokokowa, trójnawowa, o układzie halowym. Fasadę flankują dwie wieże zwieńczone hełmami cebulastymi z latarniami. Nad ołtarzem głównym wznosi się baldachim, wzorowany na dziele Giovanniego Lorenza Berniniego w bazylice św. Piotra na Watykanie, zwieńczony globem i krzyżem. Ołtarze boczne poświęcone są: Najświętszej Maryi Pannie, św. Mikołajowi, Świętemu Krzyżowi, Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, św. Józefowi, św. Janowi Chrzcicielowi, Matce Bożej Bolesnej i św. Janowi Nepomucenowi. Freski na sklepieniach wykonał w 1755 roku , obecne są ich powojenną rekonstrukcją. Organy pochodzą z kościoła karmelitów w Nijmegen, wykonało je przedsiębiorstwo . W 1984 roku zostały one zakupione przez parafię w Moguncji, a w 1986 zainstalowano je na emporze nad głównym wejściem.