SM UB-75 – niemiecki okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jedna z 96 zbudowanych jednostek typu UB III.

Okręt miał wyporność 516 ton w położeniu nawodnym i 648 ton pod wodą, a jego główną bronią było 10 torped o kalibrze 500 mm wystrzeliwanych z pięciu wyrzutni. Napędzana silnikami wysokoprężnymi i elektrycznymi jednostka rozwijała prędkość 13,6 węzła na powierzchni i 7,8 węzła w zanurzeniu, osiągając zasięg nawodny wynoszący 8680 Mm przy prędkości 8 węzłów (i 55 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą).

UB-75 został zwodowany 5 maja 1917 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, a do służby w Kaiserliche Marine wcielono go 11 września 1917 roku. W czasie służby operacyjnej w 5. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte odbył dwa patrole bojowe, podczas których zatopił sześć statków o łącznej pojemności  BRT, a ponadto uszkodził jeden statek o pojemności 1477 BRT. SM UB-75 zatonął wraz z całą załogą 10 grudnia 1917 roku po wejściu na minę nieopodal Scarborough.