Stanisław Zalewski ps. „Wiktor” (ur. 1 października 1925 w Suchej Woli) – polski działacz kombatancki, prezes Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych. W czasie II wojny światowej był więźniem Pawiaka oraz niemieckich obozów koncentracyjnych Auschwitz-Birkenau i Mauthausen-Gusen.

Życiorys Pochodzi z okolic Studzianek, w dzieciństwie wraz z rodzicami przeprowadził się na warszawską Pragę. Należał do harcerstwa, a w okresie okupacji niemieckiej wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej. Brał udział w akcjach małego sabotażu, kolportując prasę podziemną i malując patriotyczne napisy. 13 września 1943 r. został aresztowany przez Niemców i osadzony na Pawiaku, skąd w październiku trafił do KL Auschwitz, a następnie do Mauthausen-Gusen. W obozie zmuszany był do niewolniczej pracy m.in. w kamieniołomie i fabryce zbrojeniowej Messerschmitta. Po wyzwoleniu w maju 1945 r. powrócił do Polski i podjął studia w Szkole Inżynierskiej w Warszawie, specjalizując się w dziedzinie motoryzacji. Mieszka w Warszawie. Działał w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Samochodowych.

Po wojnie Zalewski aktywnie angażował się w upamiętnianie ofiar niemieckich obozów koncentracyjnych oraz edukację historyczną o II wojnie światowej.