Emine Mebrure Aksoley (ur. 10 sierpnia 1902 w Salonikach, zm. 2 marca 1984) – turecka pedagożka, sufrażystka i polityczka. Jedna z pierwszych kobiet wybranych do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji, izby niższej tureckiego parlamentu, oraz pierwsza wybrana do , izby wyższej parlamentu.
Życiorys Aksoley urodziła się 10 sierpnia 1902 w Salonikach. Jej ojciec, Halit Güran, był majorem wojsk inżynieryjnych. Po przejściu na emeryturę i przeprowadzce do Ankary założył prywatną szkołę podstawową w Çanakkale. Ukończyła liceum dla dziewcząt w Üsküdar. Pracowała jako pedagożka. Jej mąż dużo podróżował, co sprawiło, że mieszkała m.in. w Niemczech (najdłużej), Anglii, Francji oraz na Węgrzech. Po powrocie do kraju, w 1938 roku zaangażowała się w działania organizacji rolniczej w Ankarze. Ukończyła studia na wydziale prawa Uniwersytetu w Ankarze. W 1939 roku angażowała się w pomoc ofiarom trzęsienia ziemi w Erzincan. W latach 1940–1941 pełniła funkcję sekretarza generalnego oraz wiceprzewodniczącej Stowarzyszenia „Yardım Sevenler”, organizacji pomagającej potrzebującym. Była współzałożycielką i przewodniczącą Türk Kadınlar Birliğinin, organizacji feministycznej.