Każdy z bohaterów próbuje osiągnąć swój cel posługując się Nagilem. Przybysz jednak okazuje się nie gorszym od nich graczem. Proponuje sprzedaż informacji za godziwą zapłatę. Chce w zamian otrzymać informacje od swoich kontrahentów. Strony obawiają się, że mogą zostać oszukane. Do wymiany więc najczęściej nie dochodzi. Ta wzajemna podejrzliwość przesądza o stylu prowadzonych rozmów. Są one kręte, mylące tropy, umyślnie odbiegające od tematu. Pełno w nich aluzji i niedopowiedzeń. Nad rozbiorem logicznym faktów góruje analiza języka.
Kontynuacje Dary z Kordoby są w pewnym sensie uzupełnieniem pierwszego tomu Nowej baśni. Mówi się w nich o wyprawie kijowskiej Bolesława i pohańbieniu księżniczki Predsławy, o jej mającym się narodzić dziecku. Jego historia została przedstawiona w Robotnikach wezwanych o jedenastej. Autor nawiązuje do tych zdarzeń i swoim zwyczajem rozwija je w inny sposób, z innego punktu widzenia.
Powieść przenika przekonanie o niepoznawalności przyczyn ludzkiego działania. Powoduje to destrukcję świata powieściowego, w którym działania zastępują dyskusje i listy.