Sashimono najczęściej wykonywano z jedwabiu, wzmacnianego na narożnikach łatami ze skóry. Na sztandarach malowano mon, symbole rodu dowódcy lub daimyō dowodzącego wojskami w bitwie. Umieszczano również na nich fragmenty modlitw lub innych tekstów religijnych. Niektórzy z samurajów umieszczali nawet na sashimono własne imiona dla pewności, że ich bitewne wyczyny nie zostaną przypisane innemu wojownikowi. Kolor flagi zależał od jednostki, co pomagało poszczególnym oddziałom w utrzymaniu szyku. Szczególny rodzaj sashimono nosili posłańcy, roznoszący rozkazy na polu bitwy. Ich sztandary musiały wyróżniać się namalowanym symbolem (jak np. stonoga) lub kształtem (np. wachlarz imitujący promienie słońca), co nierzadko skutkowało skupianiem na nich nieprzyjacielskiego ognia.
Sashimono najczęściej przybierały kształt kwadratowy, bądź prostokątny. Zdarzały się jednak przypadki, w których sashimono miały formę inną, niż czworokątne flagi, mogły na przykład przybrać kształt symbolu danego rodu.