miejsce w finale pchnięcia kulą, brał również udział w konkursie rzutu dyskiem, który zakończył w fazie eliminacji.
W 1993 roku zdobył dwa pierwsze w swej karierze medale igrzysk boliwaryjskich, zdobył kolejne dwa medale mistrzostw Ameryki Południowej, a także sięgnął po pierwsze w karierze dwa medale igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów. Rok później sięgał po medale igrzysk Ameryki Południowej rozgrywanych w wenezuelskiej Valencii. W dalszych latach swoich występów Medina skupił się głównie na konkurencji pchnięcia kulą, w konkursach rzutu dyskiem startował znacznie rzadziej.
W 1995 roku zdobył pierwszy w karierze tytuł mistrza Ameryki Środkowej i Karaibów, niedługo później wystartował w rozgrywanych w Göteborgu mistrzostwach świata. W konkursie pchnięcia kulą odpadł w eliminacjach, zajmując w swojej grupie 10. miejsce. Rok później po raz pierwszy został medalistą mistrzostw ibero-amerykańskich.
Wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Atlancie. Tutejszy występ w konkursie pchnięcia kulą zakończył w fazie eliminacji – w swej grupie zajął 12. miejsce z rezultatem 18,53 m.