Pałac Biskupi – rezydencja biskupów pelplińskich (do 1992 biskupów chełmińskich) znajdująca się na terenie Ogrodów Biskupich w Pelplinie. Wzniesiona w XIX wieku w stylu neoromańskim, przebudowana w latach 20. XX wieku w stylu neoklasycystycznym.
Historia Decyzję o budowie pałacu podjęto po przeniesieniu do Pelplina siedziby diecezji chełmińskiej. Inicjatorem budowy był bp Anastazy Sedlag, a na lokalizację wybrano teren dawnych sadów, założonych tu przez cystersów z pobliskiego klasztoru, wzmiankowanych po raz pierwszy w 1618 roku, które przekształcono w reprezentacyjne ogrody. Początkowo rozważano dwa klasycystyczne projekty, ostatecznie biskup zdecydował się na ceglaną, surową, neoromańską budowlę. Pałac wzniesiono w latach 1837–1838, autor projektu pozostaje nieznany.
W latach 1851–1852 na wschód od rezydencji wzniesiono budynek kancelarii biskupiej, o architekturze nawiązującej do wyglądu pałacu, z czteroboczną wieżą pośrodku. W XIX wieku powstał również parter ogrodowy na tyłach pałacu, po raz pierwszy uwieczniony na fotografii z 1895 roku. W 1886 roku wyremontowano wnętrza budowli.